Konu içerikleri

Sayı: 49 Temmuz - Agustos 2010 /Bu yazı toplam 147 kez okundu

Mâsiva tasvîr edende o Hakîm-i bî-nazîr,
Kimi kıldı sofu ve kimi âsî-yi dilîr.
Emr ile yazdı kalem kimi ganî, kimi fakir,
Kısmet imiş nefs ü şeytan elinde oldum esir.

“İyilere katılıp, dedim ki, Mevla’ya yetem,
Şayet o kavm itleri ile dil-âsâya yetem,
Bulmasam o rütbe varıp fi’l-i takvaya yetem”,
Kısmet imiş nefs ü şeytan elinde oldum esir.

Îtibar-ı zâhir ile gönlümü şâd eyledim,
Bâzı-yı dünya ile kendimi mu’tâd eyledim,
Ömür isti’dadını beyhûde berbat eyledim,
Kısmet imiş nefs ü şeytan elinde oldum esir.

Arzu kıldım riyazetle maksadıma yeteyim,
Yettiler devlete akran, ben de kendim katayım,
Kast-ı Haktan çıkmak olmaz, geride kaldım, nideyim,
Kısmet imiş nefs ü şeytan elinde oldum esir.

Susayan it gibi koştum bir nice şeyda ile,
Olmak için gece gündüz muştâkü’l-Mevla ile,
Bulanıp dünyada kaldım, fırka-yı rüsva ile,
Kısmet imiş nefs ü şeytan elinde oldum esir.

Hayf, ömrüm nakti oldu sarf-ı pazar-ı heves,
Cehd ile olmadı dâmen-i maksat dest-res,
İstedim hâsıl, fakat, oldu nasibim hâr u has,
Kısmet imiş nefs ü şeytan elinde oldum esir.

Her ne takdir olduğun görmek gerek, nedir ilaç,
Kalacak esbab-ı dünya, eğer olsa taht u tâç,
Gurbet-i dest-gâha yok, dest-i mâya gayr ez-ihtiyaç,
Kısmet imiş nefs ü şeytan elinde oldum esir.

• İçindekiler Kategoriler Arama Tavsiye et Yayın ilkeleri Bağlantılar Hakkımızda