Birden yakalanırsın bir fırtınaya
Meçhule yol alırsın bilmem ki nere
Gözünü kırptığında bir masivaya
Sürükler gemini nice kedere
Birden yakalanırsın bir fırtınaya

Kaldığın şehirlerde gülemez yüzler
Yükselen çığlıklar yürek dağlatır
Boynu büküktür şimdi elmastan sözler
Her hali gönüllere hüznü anlatır
Kaldığın şehirlerde gülemez yüzler

Neon lambalarının ışıtmaz feri
İnliyor inim inim loş sokakları
Şefkatin kaybolduğu günlerden beri
Kalbe huzur vermiyor boş ufukları
Neon lambalarının ışıtmaz feri

Kuşların cilveleri garip, yabancı
Her hayal kırıklığı; seni inletir
Çok zaman bir yanında beliren sancı
Ruhuna gaiplerden ninni dinletir
Kuşların cilveleri garip yabancı

Depreşiyorken ruhun çıkış ararsın
Bulursun ahengini kaybolan ritmin
Altın olur nefesin ânı sağarsın
Pörsüyen ne var ise yakar ateşin
Depreşiyorken ruhun çıkış ararsın


Yeşil bahçeleriyle lem’a evleri
Beton yığınlarında hüznü bitirir
Sonsuza ‘Gül’ le gider keçelileri
Bu yaban şehirleri nurda eritir
Yeşil bahçeleriyle lem’a evleri