Mevsim bahardır.
Kışın, kardan kalma tortusu, nisanın kokusuna karışıp çoktan denizaşırı ülkelerde bağdaş kurmuştur. Karpuz içi kırmızısıyla Güneş, doğup batmakta, Dünya dönüp durmaktadır. Dedim ya, mevsim bahardır. Bir ısırımlık kekre can erikleri dallarda çil çil yanmaktadır. Sıcağın saçlarımıza tutunan elleri, Anadolu’nun bahçelerinde, yaprakların arasında salınıp durmaktadır. Bir o yana püf, bir bu yana…

Mevsim bahardır. Kaleme dokunan her el, yüreğinde bir damar aramaktadır. Kalem kâğıdı, kâğıt kalemi bekleyip durmakta, yazar yeni yolculuklara hazırlanmaktadır. Bu yolculuğun bir yerinde, ipil ipil yağan bir de yağmur olmalıdır. Kaleme yağan, yüreğe yağan bir yağmur.

Yağmur ince ve ılık yağmalıdır. Küçük damlalar bir diğerin ulaşmalı, yağmur damlalarının her biri rahmet hazinesi olduğunu hatırlatmalıdır. Yağmurun bazısı toprağa, bazısı kağıda yağmalıdır. Kâğıda damlayan her tane, ince bir yüreği dalgalandırmalıdır.

Yağmur… Düştüğü her yüreği dalgaland ...Devamı

Başyazı